Welp

WelpPhoto3

In Vlaamse Bossen. De Ardennen zijn DE Belgische natuurpracht bij uitstek om – met hun idyllisch uitgestrekte weiden en evenveel donkere uithoeken – te fungeren als protagonist in een Vlaamse horrorfilm. En zo geschiedde. Het resultaat toont de rondlopende scoutsjongen Sam (Maurice Luyten) en zijn niet al te vriendelijke kompanen die zich amuseren in de bosrijke omgeving van hun kampplaats. Drie leiders – ook wel akela’s genoemd – zorgen voor een goede organisatie en entertainment. Blijkbaar hoort bij dat laatste de legende van Kai – een jongen die in de bossen zou rondsluipen en die zich ‘s nachts in een weerwolf zou transformeren. Van zulke bovennatuurlijke praktijken is uiteindelijk geen sprake. Of je moet de man die een wel zeer fatale vlammenzee overleeft in acht nemen. Als het van Sam afhangt, is dit spookverhaal meer dan fictie en zoals het een goede scoutsjongen behoort, gaat hij op avontuur.

Enkele (om niet te zeggen te weinig) ingenieuze valstrikken en een boomhut om U tegen te zeggen volgen. Daarnaast mogen we de bloederige taferelen niet vergeten – het is horror voor iets. Al blijft het binnen de perken. De controverse rond het Kinderen Toegelaten-oordeel van de Filmkeuringscommissie is niet geheel onterecht, maar het opgestookte vuur in de media maakt het erger dan het is. Aan het begin gaf het een vreemde aanblik om een zaal vol kinderen naar een horrorgenre te zien kijken. Zeker wanneer slachtoffers van dienst geen beruchte adolescenten zijn, maar kinderen die net in de puberteit belanden. Later wordt het duidelijk. Dat de jonge zieltjes op wreedaardige wijze worden omver gereden of neergestoken, lijkt behalve voor horrorfans ook voor kinderogen puur entertainment. Maar het was toch even slikken.

Evelien Bosmans is Jasmijn in Welp/CUB (Jonas Govaerts/Potemkino 2014).

 

Ondanks het hele opgeklopte circus rond Welp is regisseur Jonas Govaerts in een aantal niet-dodelijke vallen getrapt. Het einde laat zich raden en wordt bevestigd wanneer Jasmijn (Evelien Bosmans) en Sam in de handen van de Stroper vallen. Op dat moment mocht er over het tweede mogelijke scenario een kruis gemaakt worden. Lees: het gebeurt niet allemaal in Sams hoofd. Er is wel degelijk een jongen die in de bossen ongelukkige passanten naar hun onheil brengt. Ook blijven er na het eind nog drie losse eindjes (of mensen, zoals je wil) over. Zonder teveel weg te geven, betreft het personages die eigenlijk niet belangrijk zijn, maar toch getuige zijn van wat er zich in het geboomte afspeelt. Een cliffhanger voor Welp 2? Ik zie het niet meteen gebeuren. Ondanks de goed uitgedachte vallen, de bombastische muziek en creepy sfeer, slaat Govaerts de bal een beetje mis. Hij weet zijn genre te verkopen, maar 100% overtuigen doet hij niet.

Sam wordt voortreffelijk gespeeld door Luyten. De andere knapen zijn nogal odieus te noemen, maar dat is dan weer te danken aan het scenario. Ook de volwassenen doen wat ze kunnen, al is de vete tussen Peter (Stef Aerts) en Sam ongeloofwaardig gebracht. Titus De Voogdt (Chris) zet nog een puike prestatie neer, terwijl Bosmans toch enige connectie legt met de gemiddelde tienerslasher: een douchescène dat enig vrouwelijk naakt laat zien. Laat dat je vooral niet aansporen om te gaan kijken of je komt van een zeer koude douche thuis.

Govaerts haalde de mosterd bij tal van collega’s en het zijn niet van de minsten: Dario “Suspiria” Argento, Wes “Scream” Craven en John “The Thing” Carpenter. Zelfs in de vijver van Tarantino werd er gevist. Al die inspiratiebronnen ten spijt, levert Govaerts een niet al te scherpe horrorfilm. Er is trouwens ook een misvatting die de wereld rondgaat. Welp is niet helemaal de eerste Vlaamse horrorfilm. Die werd al in 1971 voorafgegaan door ‘Les Lèvres Rouges’ van de Belgische regisseur Harry Kümel. Verder mocht Nicolas Karakatsanis de camera op zijn schouder nemen na parels als Rundskop en recent The Drop te hebben gedraaid.

In Vlaamse Bossen. De Ardennen zijn DE Belgische natuurpracht bij uitstek om - met hun idyllisch uitgestrekte weiden en evenveel donkere uithoeken – te fungeren als protagonist in een Vlaamse horrorfilm. En zo geschiedde. Het resultaat toont de rondlopende scoutsjongen Sam (Maurice Luyten) en zijn niet al te vriendelijke kompanen die zich amuseren in de bosrijke omgeving van hun kampplaats. Drie leiders – ook wel akela’s genoemd - zorgen voor een goede organisatie en entertainment. Blijkbaar hoort bij dat laatste de legende van Kai - een jongen die in de bossen zou rondsluipen en die zich ‘s nachts in een…

Review Overview

Verhaallijn - 7
Script - 7
Originaliteit - 7
Acteerwerk - 7.5
Muziek - 8
Actie - 7
Spanning - 6.5

7.1

Beoordeling: Een tiental scoutsjongens – in vakjargon welpen - gaan met hun leiders op kamp in de Ardense bossen. Nadat ze werden verjaagd door twee Walen, zoeken ze elders hun vertier. Het kneusje van de groep Sam ontdekt een boomhut en diens eigenaar Kai die meewerkt aan de gruwelijke hobby van de Stroper. Niemand is veilig, zeker wanneer blijkt dat het bos opgezet is met vallen.

User Rating: 4.2 ( 2 votes)

Over: elodie

Filmfan met een passie voor het schrijversvak. Nog op zoek naar de perfecte film, maar mijn top 10 komt akelig dicht in de buurt. Ik kan elk genre waarderen, mijn hart klopt echter sneller voor drama, thrillers en horrorfilms.

1 reactie op deze film

  1. Tof, een mede-recensent erbij 🙂
    Welkom aan boord !

    Raar maar waar, ik heb Welp nog niet gezien, ondanks dat ik ook een fervent horror-liefhebber ben.

Laat hieronder een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

*

Voordat je weggaat...

Laat je e-mail achter en ontvang iedere week de coolste film updates! Al meer dan 10.000 film liefhebbers hebben zich aangemeld.